ഇതളുകൾ പൊഴിയും
ഹൃദയ താളങ്ങൾ പിടയും
ഒരു വിരൽ നിൻ തിരു –
മേനിയിൽ തിരയും.
ആകാശദേവതകൾ കനിയും തേന്മഴയാൽ
നിറയും പുതുപുലരിതൻ സൂര്യോദയം !
മാങ്കുലയിൽ കൊതിയോടെ
നീരിനായ് അലയും പൊൻ കിരണം
വസന്തത്തിൻ നിറ തോണിയിൽ
അലിയും ഓമൽ തേൻമധുരം.
അലസമായി അലയുന്ന
രസത്തോടെ അണയുന്ന
മൃദുല പ്രണയത്തിൻ
സാഫല്യം ഈ നിമിഷങ്ങൾ.
To the wetland I look,
Bring me the thirst of a barren
Land who urge for the life drop !
The land wishes the same, I swear ;
Sinking to the eternal drought, I fear ;
It longs for life's beauty, I'm sure !
Unearth her the hands of the machine
Cruel and potent to make her impotent
Remains the world in big silence .
Hurt not them, why ?
But make me even cry
And pull us to doom !
