ജ്വാല

ചിറകുവിരിച്ച കിനാവുകൾ
തേടിയെത്തിയീ അതിർവരമ്പുകൾ
എനിക്ക് മുന്നിൽ തെന്നിമാറിയും
അവളിലേക്കു മെല്ലെ അടുത്തും.

ആരോ വിരിച്ച വലയിൽ കുടുങ്ങിയ
ഏതോ കടലിൻ സൗന്ദര്യമവൾ;
സ്വർണ്ണനിറത്തിലൊതുങ്ങിയ സ്രാവിനെ
സ്വയം അവൾ പോലുമറിഞ്ഞില്ലത്രേ!

നിറഞ്ഞ കണ്ണുകൾ നിറയേ
തറച്ച ഭയമുനകളുറ്റുവീഴ്ത്തി
ആത്മവിശ്വാസത്തിൻ രക്തത്തുള്ളികൾ
ഒരു ചെറുസസ്യത്തിനൂർജ്ജമായി.

പല തുള്ളികളിൽ വളർന്നുപൊങ്ങിയീ സസ്യമവൾക്കുള്ളിൽ വേരിറക്കി സ്വയം.
അത് വളർന്നു പന്തലിച്ചങ്ങനെ; ശമിച്ചു
അവളുടെ ഒടുക്കത്തെ മിഴിനീരും.

അറിയാതെ അവളിലുറങ്ങിയ സ്രാവിനെ
നിരന്തരം നുള്ളിവിളിച്ചവരറിഞ്ഞു
അവളുടെ രോഷത്തിൻ അഗ്നിജ്വാലകളിൽ
മഴമേഘങ്ങൾ പോലും കത്തിയമരുമെന്ന്!

പാളിയ കാൽപ്പാടുകൾ

ഒന്നങ് മാനത്ത് നോക്കിയേ..

പാതി മാത്രം തുറന്ന മിഴിയുമായി ഒരുവനുണ്ട്!

ഞങ്ങൾ നെയ്ത സ്വപനങ്ങൾ തച്ചുടച്ചു,

ഞാനൊന്നും അറിഞ്ഞില്ലെന്ന ഭാവത്തിൽ.